اشعه UV

اشعه UV

عامل اصلی آسیب به پوست و چشم پرتو فرابنفش است. علاوه بر آفتاب سوختگی، پرتو UV می تواند باعث پیری زودرس پوست و همچنین بروز سرطان پوست شود. همین پرتو UV در صورت تابش به میزان مناسب بر سطح بدن عامل مفیدی در ضدعفونی کردن سطح بدن است.

پرتو UV به طور مشخص به سه گروه UVA ،UVB ،UVC تقسیم می شود. UVA در مقدار مناسب خاصیت درمانی دارد و UVB نیز در سنتز ویتامین D در بدن مورد استفاده قرار می گیرد. اما همین دو پرتو در صورت تابیدن بیش از حد به بدن می توانند آسیب هایی مثل سرطان پوست، پیری زودرس پوست، آسیب به چشم و آسیب به سیستم ایمنی ایجاد کنند. پرتوهای UVC خطرناک ترین و پرانرژی ترین پرتوهای UV هستند اما از آنجا که این پرتوها توسط اتمسفر فیلتر می شوند تاکنون توجه کمتری به مطالعه آثار زیستی آنها بر روی انسان شده است.

فوتون های پرتو فرابنفش به خصوص در باند UVB به مولکول های DNA ارگان های زنده به شکل های مختلفی حمله ور می شود و سبب ایجاد DNA معیوب می شود.

قابلیت حفاظت طبیعی بدن از خود در مقابل اشعه فرابنفش 

بدن با توجه به نوع نژاد از خود نوعی رنگدانه قهوه ای به نام ملانین آزاد می کند که با جلوگیری از نفوذ پرتو به عمق پوست کاملا سودمند می باشد و برای محافظت مضاعف می توان از لوسیون های ضدآفتاب استفاده نمود و حتی نوع پوشش هم در میزان تأثیر اشعه نیز مؤثر است.

حفاظت از چشم

تابش اشعه UVB با قدرت بالا برای چشمان بسیار خطرناک می باشد و می تواند باعث ایجاد مشکلاتی چون آب مروارید و اختلالات قرنیه شود. پوشش و محافظت مناسب برای کسانی که به مدت طولانی در معرض تابش اشعه فرابنفش هستند مانند کوهنوردان و اسکی بازان که به جهت قرارگیری در ارتفاع، مقاومت خود را در مقابل اشعه از دست می دهند، الزامی است.

نظرات بازدیدکنندگان