اصول گام برداری (بخش اول)

اصول گام برداری (بخش اول)

گام برداری سطوح بدون شیب یا سطوح صاف:

طول گام 

در راه رفتن طبیعی که همه روزه انجام می دهیم یک قدم به این شکل برداشته می شود که ابتدا پاشنه یک پا از زمین جدا شده بعد کف پا و بعد پنجه ها و پای ما در فضا تقریبا یک قدمی را طی کرده و نهایتا با نشستن پاشنه و کف پا و پنجه روی سطح زمین یک قدم یا گام تکمیل می شود. مسلما طول این گام بستگی به اهرم های فیزیکی بدن هر فرد دارد، از جمله طول اهرم های بدن مثل اندازه طول پاها، وزن فرد، و ....

طول گام در سطوح صاف یا بدون شیب

با گام برداری در سوح شیب دار: 

تفاوتی که گام برداری یا پیمایش در کوهستان با گام برداری در سطوح صاف دارد در این است که ما با یک شیب سروکار داریم. شیب مثبت یا منفی

اندازه طول گام در صعود : (سربالایی ها)

در هنگام گام برداری در شیب های مثبت که معمولا در صعودها انجام می گیرد، مثل گام برداری و برداشتن یک قدم در سطوح صاف عمل می کنیم در این شرایط پای ما به علت وجود شیب یک جا با شیب برخورد خواهد کرد. هر کجا که پای ما به شیب برخورد کند، طول گام ما در آن شیب به همان اندازه بوده و مسلما کوتاه تر خواهد شد و هرچقدر شیب خفته تر باشد طول گام ما بلندتر و به طول گام در سطوح بدون شیب نزدیک تر خواهد شد و نتیجه می گیریم که طول گام ما در شیب ها را خود شیب تعیین می کند و نباید سعی کنیم آنرا زیاد یا کم کنیم. قاعدتا با افزایش شیب گام کوتاه و کوتاه تر خواهد شد و گام برداری در شیب های تند با گام های کوتاه سخت تر خواهد شد. چرا که هر گام  انرژی مصرف کرده و گام های بسیار کوتاه نیز باعث اتلاف انرژی می شود و بهترین شیب ها برای گام برداری، شیب های ملایم می باشدکه به همین خاطر در شیب های تند و به خاطر تبدیل این شیب ها به شیب های ملایم، از تکنیک زیگزاگ یا مارپیچ استفاده می کنیم تا شیب های تند را به شیب های ملایم تبدیل کنیم.

زاویه این زیگزاگ ها نیز بستگی به شیب خواهد داشت.

اندازه گام در پایین آمدن از شیب ها (سرازیری)

هنگام بازگشت و پایین آمدن و در کل حرکت در سرازیری ها، اگر به حالت عادی که در سطوح صاف گام برداری می کنیم، قدم برداشته شود، طول گام ما بیشتر از طول گام در سطوح صاف خواهد بود که با یک افت و متعاقب آن یک ضربه به اسکلت بدن و تمامی مفاصل و ستون مهره ها همراه خواهد بود که این امر موجب آسیب دیدگی مفاصل خواهد شد. به همین خاطر هنگام پایین آمدن از شیب ها طول گام ها باید کوتاهتر شود تا این افت و ضربه به حداقل برسد. در یک الگوی فرضی برای این منظور می توان گفت که تقریبا ساق پا به حالت عمود به شیب خواهد داشت. مسلما هرچقدر شیب تندتر باشد عمود شدن ساق پا، صاف تر و گام باید کوتاه برداشته شده و برعکس.

برگرفته از کارآموزی کوهپیمایی فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی

نظرات بازدیدکنندگان