بیماری ارتفاع یا کوه گرفتگی

بیماری ارتفاع یا کوه گرفتگی

ارتفاع زدگی یکی از اتفاقات رایج برای کوهنوردانی می باشد که معمولا به قله هایی با ارتفاع بالا صعود می کنند و این پدیده به این دلیل رخ می دهد که با افزایش ارتفاع هوا رقیق تر شده بنابراین میزان اکسیژن کاهش می یابد و همین کاهش سطح اکسیژن سبب می شود تا فرد در دم به میزان کافی اکسیژن دریافت نکند بنابراین برای تأمین اکسیژن لازم شش ها، میزان تنفس عمیق تر و تندتر شده و ضربان قلب افزایش می یابد. عموما با صعود سریع به ارتفاع 2500 متر به بالا حالاتی در فرد ایجاد می شود که با افزایش هرچه بیشتر ارتفاع این حالات شدیدتر شده که در مواردی با راهکارهای ساده برطرف می شود اما در موارد شدید فرد ارتفاع زده حتما باید کاهش ارتفاع داده و در صورت بروز علائم شدید به پزشک مراجعه نماید.

از علائم رایج ارتفاع زدگی که ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد:

  • سردرد و سرگیجه
  • کاهش بینایی و شنوایی 
  • تهوع و استفراغ
  • افزایش شدید ضربان قلب و تنفس 
  • اختلال حواس 
  • رویا دیدن 
  • بی خوابی 

هم هوایی چیست؟

اقداماتی که یک کوهنورد برای سازگار شدن با شرایط آب و هوایی و ارتفاع انجام می دهد و بدن سعی می کند کاهش تبادل اکسیژن را جبران نماید.

پدیده های تشکیل شده هم هوایی 

  1. افزایش حجم تنفس: دریافت بیشتر اکسیژن توسط کیسه های هوایی ای که در شرایط عادی بسته هستند.

  2. افزایش پمپاژ قلب: در این وضعیت قلب میزان بیشتری از اکسیژن را از طریق خون به ریه و سایر اندام ها انتقال می دهد.

  3. افزایش تعداد گلبول های قرمز: با افزایش تعداد گلبول های قرمز میزان انتقال اکسیژن هم افزایش می یابد.

نظرات بازدیدکنندگان