تمرین ناآگاهانه و عواقب آن (2)

تمرین ناآگاهانه و عواقب آن (2)

در بلاگ های قبل در مورد شایع ترین آسیب های سنگ نوردی که درست تشخیص داده نمی شوند توضیح داده شد و در این بخش به ادامه آن می پردازیم.

درمان:

از فشار زیاد و فشردگی انگشتان بپرهیزید: بیشتر حرکات سنگنوردی فشار زیادی بر انگشتان دست وارد می کنند ولی در بعضی حالات این فشار خیلی بیشتر است. مثلا در وضعیت مچاله شدن دست و فشرده شدن انگشتان به هم این استرس و نیروهای متقاطع، چندین برابر می شود بنابراین باید تا حد امکان از ان پرهیز کرد و از انگشتان باز در حرکت استفاده نمود.

تمرین: تمرین زیاد و خارج از توان فرد مهمترین عامل بروز این نوع شکستگی است. از طرف دیگر در صورت بروز این شکستگی باید چگونه تمرین کرد تا از فرم مناسب خارج نشویم؟ می بایست زمان و شدت هر تمرین را کاهش داد و تا حد امکان از حرکت با انگشتان مچاله خودداری نمود ولی باید تمرینات منظم را ادامه داد.

اولتراسوند(سونوگرافی): به تازگی بر تأثیر مثبت امواج التراسوند در بهبود شکستگی ها، تاکید شده و استفاده از آن را توصیه می کنند. اگرچه در تأثیر آن در این نوع خاص از شکستگی مطالعه چندانی نشده است ولی شواهد امیدوار کننده است.

استفاده از کرم ها: انواع پمادها و کرم های دارویی و گیاهی چه به عنوان مسکن و چه به عنوان کمک کننده به بهبودی شکستگی در بازار موجود است. به هر حال استفاده از این نوع کرم ها اگر سودی نداشته باشند ضرری نیز ندارند.

مسکن ها: موافقان و مخالفان زیادی دارند. شواهدی وجود دارد که استفاده از مسکن ها، به خصوص داروهای رده پروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک و ... بهبودی شکستگی را به تأخیر می اندازند. توصیه می شود که به عنوان مسکن از استامینوفن استفاده شود و همچنین کمپرس یخ نیز تسکین دهنده است.

استراحت: دوباره تأکید می شود که اگر مایل به استراحت نیستید و درد شما اجازه فعالیت به شما می دهد، منعی برای فعالیت وجود ندارد ولی از حرکات پرفشار دوری کنید. به هرحال ترمیم این آسیب چندان سریع نیست و بین 6 تا 12 هفته طول می کشد. البته درد ممکن است خیلی زودتر بهبود یابد ولی می بایست در حین ادامه تمرینات به میزان دردی که شروع می شود دقت کرد. اگر درد از حد ملایم بیشتر باشد می توان نتیجه گرفت که شدت فعالیت زیاد و نامناسب است پس باید از میزان آن کم کرد و البته برعکس آن نیز صادق است. تمرین مستمر و مناسب بر وضعیت سایر عضلات بدن نیز تأثیر داشته و مانع افت آنها می شود و از نظر روحی نیز فرد سرحال باقی می ماند.

چرا احتمال شکستگی در زنان بیشتر است؟

استرس شکستگی در زنان بیشتر از مردان است علت آن نیز چیزی به غیر از تمرین زیاد یا فشار زیاد بر انگشتان است. هورمون استروژن وجه تمایز زنان از مردان است. در صورت کمبود استروژن علاوه بر اینکه خصوصیات جسمی زنانه تحلیل می رود بلکه استخوان ها نیز تحلیل می رود.

در زنان ورزشکار حرفه ای مجموعه ای از مشخصات پدیدار می شود که گاهی به نام سه گانه زنان ورزشکار شناخته می شود. این سه گانه شامل موارد زیر است: 

1. عادت ماهانه کاملا نامنظم می شود.

2. تغذیه انها کاملا مختل می شود. 

3. تراکم استخوان های آنها خیلی کم می شود. این زنان دچار شکستگی های خود به خودی، نازایی، خستگی، ریزش مو، دندان های پوسیده و البته در نظر بعضی، از همهم بدتر پوست بد و چروکیده می گردد.

رژیم های غذایی نقشی متضاد و مشکوک در دنیای مد و زیبایی دارند ولی در دنیای ورزش محکم تر و مشخص تر است. در هر صورت رژیم های سخت عاملی برای بروز پوکی استخوان هستند. استحکام استخوان ها نسبت مستقیم با میزان مواد معدنی آنها دارد یعنی اینکه استخوان های پوک ضعیف تر از استخوان های نرمال هستند. در این استخوان ها نیروی عادی سبب پاسخی غیرعاذدی می شود که در اصطلاح علمی Insufficiency Facture خوانده می شود. 

اختلال قاعدگی یکی از عوارض این اختلالات تغذیه و رزیم های سخت است. سطح استروژن این افراد کم شده و سبب کاهش مواد معدنی استخوان ها و پوکی استخوان می شود . عملکرد این مجموعه معیوب هورمونی و غذایی به صورت مداوم بر روی تراکم استخوانی تأثیر می گذارد و هنگامی که استرس و فشار مضاعف بر استخوان ها وارد شود احتمال شکستگی زیاد می شود.

اگر فکر می کنید که به دلیل زیادی وزن است که نمی توانید از قسمت های مشکل مسیر عبور کنید یا به گیره آخر برسید قبل از شروع رزیم غذایی کمی تأمل کنید. راه های مختلفی برای بهبود مهارت های صعود وجود دارد. کاهش وزن بهترین یا مطمئن ترین راه نیست.

نظرات بازدیدکنندگان