قله پسنده کوه

قله پسنده کوه

این قله از مجموعه قلل و چین خوردگی های منطقه تخت سلیمان و علم کوه می باشد که از کلاردشت و روستاهای اطراف تا رودبارک و ونداربن به وضوح دیده می شود زیرا مانند قله سیاه کمان یکی از نزدیک ترین قلل مرتفع مشرف به فلات کلاردشت می باشد که وضوح بیشتری دارد. 

از دور نوک تیز و مثلثی، خوش ترکیب و زیبا جلوه می نماید. راه صعود متداول این قله به طور معمول از مسیر شمالی یعنی کلاردشت و رودبارک می باشد، می توان از طریق جنوب از راه علم کوه به این قله آمد که بیشتر با فرود همراه است (تا صعود) لذا فقط یک مسیر (شمال) دارد منتها در همین یک مسیر از چند جبهه از زیر دامنه های منتهی به رودهای اطراف می توان اقدام به صعود نمود مانند : مسیر شمالی معروف به یال درختی، مسیر شرقی یال اژدونک و مارشنو، مسیر غربی یال لشترکاک یا کَندَلِکوم.

نخست یال درختی: کلاردشت-رودبارک-ونداربن (مبدأ صعود) آبادی مذکور با چند خانوار و ویلاهای لوکس در ملتقای دو رودخانه خرم دشت و کلجاران واقع شده است. در سال های اخیر فدراسیون کوهنوردی اقدام به ساخت قرارگاه (به غیر از قرارگاه رودبارک) در این نقطه نموده است. قرارگاه نواحداث دارای اطاق های اقامتی، سرویس های بهداشتی، آشپزخانه و دیواره مصنوعی (صعودهای ورزشی) می باشد متأسفانه سیلاب رودخانه کلجاران به همراه رود نفت چاک در تابستان 1390 موجب آسیب های جدی به این سازه، ویلاها سایر اماکن در مسیر خود شده است. کمی بعد از قرارگاه آن سوی رودخانه قدم به راه صعود یال درختی می گذاریم این یا به دلیل وجود درختان کهنسال و تنک راش و بلوط یا مازوبلند در بخشی از مسیر به این نام لقب یافته است. ابتدای یال کمی بد دست و تند بوده و با راه عبوری احشام و گله داران درهم می شود ولی از هر طریق (در صورتی که از یال به دامنه نرویم) می توان به یال بعدی که قله مانند است (میچکا) رسید، آنگاه با مسیر غربی که  به شرح پایین می آید یکی می شود، تا اینجا حدود دو ساعت را باید صرف صعود نمود. 

مسیر غربی: از ونداربن مسیر سیلابی رودخانه کلجاران را دنبال نموده پس از حدود چهل و پنج دقیقه به دو راهی معروف کلجاران رفته آنگاه به سوی شرقی رودخانه می رویم، پشت گوسفندسرای دومی معروف به بریر (در ارتفاع 2414 متری) جهت صعود که جنوبی بوده، تغییر داده به سوی شرق و بعد جنوب شرق به صورت نیم قوسی از مراتع دامنه لشترکاک ارتفاع گرفته و کم کم به صخره ها و مجموعه یال هایی که از سمت بریر بالا آمده اند و در نزدیکی قله یکی شده اند، نزدیک می شویم پس از دو ساعت پیمایش از بریر به میچکا با ارتفاع 2999 متر می رسیم. میچکا در ملتقای یال های صخره ای شرق، شمای و غربی قرار گرفته که از اینجا از مسیر نعل اسبی گذشته و کاملا شمالی-جنوبی گشته اکنون عبور از سنگ ها و صخره ها و راهی مشخص که در لابه لای آنها نمی توان یافت، کمی دشوارتر می شود سپس از حدود 1.5 ساعت تلاش از میچکا به روی این یال طولانی می رویم و به قله فرعی دیگری به نام کَندَلِکوم در ارتفاع 3444 متر می رسیم. دو طرف شرقی و غربی یال مراتع منتهی به رودخانه خرم دشت یا سردآب رود و رودخانه کلجاران کم کم آشکار می شوند و چشم اندازها وسیع تر می گردند، زاویه شیب ملایم تر می شود و آرام آرام بر فرازین قله پسنده کوه گام می نهیم و ارتفاع سنج عدد 3894 متر را نشان می دهد. روی قله هموار و تپه گونه است و اثری از شکوه دوردست های قله نیست. 

راه شرقی که مسیر مارشنو می باشد، از دره خرم دشت و نزدیک گوسفندسرای کرانه غربی رودخانه وارد یال (اَژدونک) می شوید که در اوایل راه مرتعی و شیب راحتی دارد. البته از چند یال منتهی به دره خرم دشت به سوی غرب می توان خود را به پسندکوه رساند که همگی در کنار یکدیگر قرار دارند مانند یال مارشنو، لیکن همگی در نهایت وارد مسیر جنوبی قله پسنده کوه می شوند. اَژدونک با فاصله 2.5 ساعت از دره خرم دشت، خود شکل قله ای است که از دره مانع دیدن رخ شرقی پسنده کوه می شود، ارتفاع اَژدونک 3760 متر است و با دویال صخره ای به رودخانه می رسد. از اَژدونک مسیر صخره ای با شیب متوسط 1.5 ساعت به قله می رسد. قله پسندکوه از قللی است که در فصل زمستان قابل صعود است زیرا مسیر تراورسی ندارد، چه یال درختی چه یال کَندَلِکوم یا مارشنو عبور مستقیم روی یال های کم برف خود را دارند و اگر از روی یال ها به سوی دامنه ها نرویم راحت تر، سریع تر و کم خطرتر به قله دست پیدا خواهیم نمود به جز دو طرف شرقی و غربی قله، آبی در طول راه دیده نمی شود. روی قله دورنمای کلاردشت و روستاهای اطراف رودبارک و قلل سمت شرق مانند دیوچال و اَبیدرود و غرب و ده ها قله تا تخت سلیمان و در سوی جنوب همسایه نزدیک آن مارشنو تا رخ دیدنی سیاه کمان هم خودنمایی و جلوه خاصی می نماید. پسنده کوه از نادر قلل چهارهزار متری است (مانند کرماکوه) که در زمستان مناسب قابلیت صعود ک روزه توسط تیم قوی را دارد که بیشتر ناشی از دسترسی نزدیک تر به جاده، کمتر بهمن و حجم کم برف دامنه های شرقی می باشد .

برگرفته از کتاب البرز شمالی دفتر سوم به قلم آقای پرویز مشهدی 

 

نظرات بازدیدکنندگان