کمانی بر فراز البرز شمالی (1)

کمانی بر فراز البرز شمالی (1)

قله سیاه کمان با ترکیب سنگ های سیاهی که تا فراز آن را پوشانده است. این قله به مانند کمان در حال شلیک که قوس میانی آن تیز شده است درآمده و مصداق نام خود را دارد. این کوه با قله ای به ارتفاع 4472 متر یکی از زیباترین دورنماها را در میان قلل منطقه به ویژه در کلاردشت دارد. چهره شاخص، بلند، هرمی و سیاه رنگ آن از اقصی نقاط منطقه مذکور قابل دیدن است. ارتفاع بلند آن و تک افتادگی اش از خط الرأس و واقع شدن آن در حدفاصل دو چین خوردگی تخت سلیمان در غرب پسنده کوه و چالون در شرق و علم کوه در جنوب طوری که مانند برجی بلند در میان دره های علم کوه و سرچال قد برافراشته و با زیبایی و شکوه خاصی خودنمایی می نماید.

راه های دست یابی به این قله دل فریب و قشنگ چندان دشوار نیست لکن وجود قللی مانند علم کوه و تخت سلیمان موجب شده تا کم تر موجب استقبال کوهنوردان قرار گیرد لذا بیشتر صعود کنندگان آن کوهنوردان یا شکارچیان بومی اند. قله سیاه کمان را از چهار طریق می توان صعود نمود: 

1. مسیر بریر و دو راهی کَلجاران یا دره نفت چاک:

از سوی قرارگاه نواحداث «ونداربُن» در حاشیه رودخانه کَلجاران بالا رفته تا به دو راهی می رسیم. آن سوی ملتقای دو آبی که به هم می پیوندند، وارد کرانه شرقی اش شده و از حاشیه دره تنگ و سنگی ابتدای دره نفت چاک بالامی رویم. پس از حدود نیم ساعت کوهنوردی بخش تپه مانندی را پشت سر گذاشته و فرود کوتاهی را می گذرانیم تا به ابتدای مخروط افکنه و دشت گونه حدفاصل دامنه های غربی «مارشنو» و نفت چاک و کلاچ بند در شرق و سیاه کمان در غرب که به دشت و مراتع نفت چاک نام گرفته است برسیم (1 ساعت) یالی که اصطلاحا (دوزک ره) نامیده می شود پیش رو داریم (با قلل دوزک ره دو یال فاصله دارد). با شیب متوسطی آن را دنبال نموده لابه لای سنگلاخی راه را می یابیم سرانجام پس از 2.5 ساعت تلاش از بریر تا به اینجا وارد سینه کش تندی می شویم حالا از دره باز وارد و پرآب همراه با برف چال ها و یخچال ها که قواره های کوچک و بزرگ آن در جای جای دره در ابتدای فصل پاییز به زمین چسبیده اند، بالا می رویم همراه با مراتع و علفزار های وسیع و کمی بالاتر سوی شرقی راهمان قلل مارشنو و نفت چاک و کلاچ بند کم کم رخ زیبای خود را می نمایانند از کنار این دشت وسیع از راهی که به سوی مارشنو ادامه می باید جدا شده پس از عبور از نهرهای انتهای برف چال ها به سوی غرب و بعدا جنوب غربی دامنه کم شیب را بالا می رویم و اکنون رو به سوی جنوب هستیم یالی که دامنه های غرب آن پرشیب و صخره ای و سوی شرق آن شیب متوسط و مرتعی دارد آرام آرام می خوابد و راحت تر می شود مراتع در نزدیکی قله تمام شده آنگاه شیب دامنه های آن سنگی و تندتر می شود تا 5 ساعت کار کوهنوردی خود را بر فراز قله سیاه کمان می رسانیم این راه در ماه های خرداد و تیر بسیار قشنگ تر بوده، گله داران و گوسفندسراهای آن فعال اند.

2. راه سرچال 

از پناهگاه سرچال رو به سوی قله علم کوه راه پاکوب شده وارد برف چال بدون شیب که روی سنگلاخ ها تا نزدیکی پناهگاه جلو آمده است، می شویم. اینجا راه سه شاخه می شود راهی به سوی تخت سلیمان از یخچال پاتخت (غربی) راهی به سوی علم کوه یخچال علم چال (جنوبی) و راهی نه چندان مشخص کمی بالاتر به سوی سیاه کمان (شرقی) از اینجا از دامنه های غربی سیاه کمان از ریزشی های آن ارتفاع و شیب را دنبال می کنیم که به مسیر دوزک ره به سوی غربی نفت چاک پیش آمده است وارد بخش میانی یال شمالی سیاه کمان می شویم که به طرف یخچال و پناهگاه سرچال می رود ولی از داخل یخچال فرو رفته است به سوی جنوب بالا می رویم و از زاویه یکی از اضلاع این هرم رو به سوی قله با شیبی متوسط با پیمایشی حدود 3 ساعت بر فراز قله سیاه کمان قرار می گیریم. این راه هرچند به ظاهر در گذرگاه های آن صخره ها و سنگ های غلتان دیده می شود ولی صعود روان و بدون مانعی دارد و زمستان اگر هوا خوب باشد می توان از این راه به قله رفت.

برگرفته از کتاب بوم شناخت البرز شمالی به قلم و پژوهش آقای پرویز مشهدی  

نظرات بازدیدکنندگان